Door een reeks heftige gebeurtenissen in mijn leven werd ik op een pijnlijke manier gewezen dat ik ver afstond van mijzelf. Ik kon de signalen niet langer negeren. Deze wake up call nodigde mij uit om naar binnen te gaan en de oorzaak aan te pakken hiervan: een vervuilde binnenwereld. Wat volgde was een pittige reis in mijzelf, een reis terug naar een verbonden leven vanuit vertrouwen, innerlijke vrede, onvoorwaardelijke liefde en compassie voor mijzelf en anderen. Een leven van binnenuit!

 

 

Vier jaar geleden zijn mijn twee dochters Noa en Eline veel te vroeggeboren, met 24 weken zwangerschap. Noa is na 3 weken overleden en Eline heeft de eerste 16 weken van haar jonge leven in het ziekenhuis doorgebracht met veel complicaties en kritieke momenten. Het gevolg van deze opschudding was een rouwproces, een Post Traumatische Stress Stoornis (PTSS) en een flinke depressie, gepaard met een tal van mentale en lichamelijke ongemakken. Ik ben in deze periode behoorlijk geconfronteerd met mijzelf. Ik werd op een zeer pijnlijke manier gewezen op de innerlijke vervuiling die ik bij mij droeg: emotionele trauma’s, belemmerende overtuigingen en verschillende angsten. Deze vervuiling was voor een deel afkomstig uit eigen ervaringen uit het verleden en voor een deel meegekregen van mijn (voor)ouders. Omdat ik toen niet met deze pijnlijke emoties om kon gaan en er simpelweg onvoldoende aandacht voor was, heb ik deze onbewust weggestopt. Deze innerlijke vervuiling was bepalend hoe ik dacht, voelde en omging over en met mijzelf, en de wereld om mij heen. Ze bepaalde mijn perceptie van de werkelijkheid.

 

Voor deze gebeurtenissen was ik voornamelijk gericht op de plezierige dingen in het leven en jaagde geluk na in dingen buiten mijzelf. Ik leefde van hoogtepunt naar hoogtepunt. Ik besefte mij dat ik mij had afgesloten voor wezenlijke aspecten van mijzelf. Ik durfde niet echt te voelen vanuit onbewuste angst om oude pijn te voelen. Ik leefde hierdoor behoorlijk in mijn hoofd en projecteerde onbewust de overtuigingen over mijzelf op de buitenwereld. Daarnaast probeerde ik gemiste emotionele behoeften als veiligheid, erkenning, waardering, liefde, gezien en gehoord worden te compenseren en te verdoven in zaken buiten mijzelf: in uiterlijk vertoon, relaties, werk, mijn mobieltje, eten en andere afleidingen en verslavingen. Ik was behoorlijk gevoelig voor de mening van anderen en kon slecht luisteren. In mijn werk wilde ik alles begrijpen en was ik behoorlijk prestatiegericht, zonder te genieten van het creatieproces en het eindresultaat. Ik was extreem perfectionistisch en kon ik mij behoorlijk stukbijten op details. Ik legde mijn kritische meetlat op aan iedereen waar ik mee te maken had. Kritiek van anderen kon ik slecht incasseren en ik lachte alles weg. Ik had weinig vertrouwen in anderen, waardoor ik weinig uit handen gaf. Ik wilde het allemaal zo goed mogelijk doen en probeerde zo controle te hebben op mijn leven. Een jolige uitstraling, een extraverte aanwezigheid, provocerend gedrag en een sterke mening maskeerde het gekwetste kind in mij. Ik leefde vanuit een onbewuste programmering uit het verleden, naar de verwachting van anderen. Met dergelijk overlevingsgedrag gaf ik mijzelf continu weg. In feite vond ik mijzelf niet goed genoeg, waarmee ik mijzelf afwees. Ik was mijzelf kwijtgeraakt.

 

De heftige gebeurtenissen met Noa en Eline hadden een flink gat geslagen in het beschermende muurtje, dat ik om mij heen gebouwd had in de loop van de tijd. Ik werd uitgenodigd om naar binnen te gaan en het muurtje af te breken. Onverwerkte emoties wilden gezien worden en belemmerende overtuigingen wilden losgelaten worden. Ik kon niet langer verwachten dat anderen hetgeen zouden geven, wat ik mijzelf niet kon geven. De signalen van mijn lichaam en de gebeurtenissen in mijn leven kon ik niet langer negeren. Ik kon niet langer meer wegrennen van deze ongeziene aspecten in mijzelf. Ik werd mij ervan bewust dat mijn werkelijkheid slechts een fysieke manifestatie is van mijn eigen gedachten: mijn innerlijke vervuiling was sterk bepalend voor mijn eigen gezondheid en de gebeurtenissen in mijn leven die ik hiermee onbewust aantrok. Behoorlijk confronterend toen ik dit begon te beseffen. Niks of niemand buiten mijzelf deed mij iets aan. De universele wet van de aantrekkingskracht werkt genadeloos beide kanten op. Net als bij een computer was mijn systeem volgeraakt en vervuild. Ik werd aangespoord om verantwoordelijkheid te nemen voor mijn leven en mijn binnenwereld te zuiveren. Op deze wijze kan ik op een bewuste wijze mijn leven opnieuw gaan inkleuren, vanuit oneindige mogelijkheden en bovenal van binnenuit.

 

“De grootste uitdaging is jezelf te zijn in een wereld waarin iedereen probeert je iemand anders te laten zijn”

 

Ik heb bewust gekozen voor de weg terug naar mijzelf. Ik ben behoorlijk diepgegaan en kwam erachter dat alle oordelen die ik had over anderen, onbewust oordelen waren over mijzelf. Een goed voorbeeld hiervan is het gebrek aan vertrouwen in anderen, wat in feite een gebrek aan vertrouwen was in mijn eigen innerlijke krachten en mogelijkheden. Het is zeker geen gemakkelijk proces als er zoveel oude pijn wordt aangeraakt en het muurtje steeds meer wordt afgebroken. Hoe meer het muurtje werd afgebroken, hoe hardnekkiger bepaald overlevingsgedrag. Ik voelde mij kwetsbaar en onveilig en klampte mij vast aan oude gewoonten. Ook sloeg de balans nogal eens volledig over naar de andere kant. Ik voelde mij net een jojo waarbij telkens weer ander oud zeer en belemmerende overtuigingen zich aandienden. Eenzaamheid, kwetsbaarheid, irritatie, boosheid, frustratie, verdriet onmacht, onveiligheid, jaloezie, schuld, wanhoop, ongeduld, onwaardigheid, schaamte, onzekerheid, twijfels, diverse angsten, alles is wel zo’n beetje langsgekomen. Ik heb regelmatig willen vluchten voor deze pijnlijke emoties. Ik zat op momenten ook behoorlijk vast in mijzelf en was dan erg ‘in gevecht’ met mijn emoties, en de gedachten die daarachter zaten. Dit was niet alleen moeilijk voor mijzelf, maar ook voor mijn omgeving. Mijn relatie met Deborah heeft behoorlijke klappen gehad. We triggerden elkaar opeens continu op onze oude pijn die open en bloot aan de oppervlakte lag. Daarnaast verliep de verbinding met Eline moeizaam en mijn ouders en vrienden keken van afstand toe hoe ik steeds meer leek af te glijden.

 

“Als je kwetsbaar bent, zien mensen ook je kracht. Als je alleen kracht uitstraalt, bouw je een muur om je heen

 

Ik ben blijven geloven dat de enige weg naar echte vrijheid alleen bereikt kan worden door mijn donkere kanten naar het licht te brengen. Door de weerstand en pijn heen, alles accepteren en omarmen wat zich aandient. Dit wordt telkens weer bevestigd wanneer innerlijke blokkades en oude programmatuur losgelaten mogen worden. Dit geeft een zeer bevrijdend gevoel. Ik werd mij steeds bewuster van het grote cadeau achter de beperkende gedachten en ‘negatieve’ emoties: een verbinding met mijn hart. Mijn hart geeft mij toegang tot de essentie van wie ik in wezen ben. Onvoorwaardelijke liefde voor alles en iedereen, dankbaarheid, moed, compassie, vrede, geluk, ruimte en creatiekracht zijn verborgen gevoelens die zich op die momenten openbaarden. Ook namen mijn intuïtieve vermogens toe en voelde ik steeds meer synchroniciteit. Er opende zich een wereld waarvan ik mijzelf lange tijd onbewust had afgesloten, noem het de bovenzintuiglijke of onzichtbare wereld. Mijn innerlijk vuur begon weer te ontvlammen. Door mij weer te verbinden met mijn hart, voel ik mij weer verbonden met het leven. Ik mag hierdoor meer en meer ervaren wie ik werkelijk ben, in het grotere geheel. Het besef groeit dat alles wat ik nodig heb, in mijzelf zit. Zo stap ik elke keer een stapje verder uit de zelfgecreëerde gevangenis van mijn gedachten.

 

“Je zult nooit vrij zijn totdat je jezelf bevrijd uit de gevangenis van je eigen beperkende gedachten” – Philip Arnold 

 

Op 16 mei is onze derde dochter Linde geboren. Ik ben extreem dankbaar dat ze er is, het voelt als een geschenk uit de hemel. Ze brengt een pure en lichte energie mee, waardoor ik word uitgenodigd om nog meer van het oude los te laten. Tijdens het geboorteproces van Linde werd ik nog eens extra geconfronteerd met de meest hardnekkige denkbeelden en angsten die nog in mijn systeem zaten. Het is totaal anders verlopen dan ik in mijn hoofd had. Ik kreeg van alles wat ik niet wilde. Het was een enorme bevestiging dat teleurstellingen en stress veroorzaakt worden als iets niet (op het moment) gaat zoals bedacht. Deborah had veel pijn en hoge koorts en Linde had een te hoge hartslag. Een infuus met antibiotica, de optie voor een spoed keizersnede en een kamer vol artsen en verpleegkundigen was genoeg om onze angsten weer in alle hevigheid te triggeren. Vele gedachten spookten door mijn hoofd: “Mag het dit keer echt, zal Linde blijven leven? Gaat het goed met Deborah? ” Vanuit onmacht probeerde ik te begrijpen wat er gebeurde en wilde ik dingen oplossen voor Deborah en Linde, pijn wegnemen en hen ‘redden.’ Echter het was mijn hoofd die grip wilde hebben en veiligheid wilde brengen in de situatie. Deborah raakte in paniek toen Linde geboren werd. “Leeft ze, leeft ze, ademt ze?” Ik schok ervan en tegelijkertijd besefte ik hoe diep onze angsten zitten en hoe bepalend ze zijn in ons dagelijks leven. Ik werd herinnerd aan een oergevoel van onveiligheid tijdens de bevalling en daarnaast uitgenodigd om alle denkbeelden daar omtrent los te laten. Eenmaal thuis is het voor ons allemaal zoeken naar nieuw balans door de nieuwe gezinssamenstelling. Ruimte geven aan emoties die gehoord willen worden en bovenal mild zijn naar onszelf, de tijd nemen om dit balans te vinden.

 

Ons hoofd labelt dingen als goed en fout en is geprogrammeerd op het vermijden van pijn en het oplossen van ‘problemen.’ In het westen zijn we trots op onze kennis en oplossingsgerichtheid. Er zit echter ook een valkuil in deze levenswijze. We blijven hierdoor in cirkels draaien in ons hoofd. Kennis verzamelen, problemen bedenken, deze weer ‘oplossen’, de situatie beter maken en bezig zijn is het doel geworden. Ons hart daarentegen neemt dingen zoals ze zijn. Ze kent geen oordelen en weet wat werkelijk nodig is om ons weer te verbinden met onze innerlijke wijsheid. Om ons te bevrijden van oude emotionele pijn en ons in onze kracht te zetten, biedt ze hiervoor ervaringen aan. Deze zijn zeker niet altijd leuk en plezierig. Het is ook niet de bedoeling die problemen en ervaringen op te lossen maar juist te doorleven en ervan te leren. Vooral ‘life changing’ events als een burn-out en/ of depressie, een ernstige ziekte en het overlijden van dierbaren zijn ervaringen die ons enorm wakker schudden. Ook het krijgen van een kind kan een enorme confrontatie zijn met onszelf. We groeien wanneer we oude pijn durven aan te kijken, kunnen omarmen. We worden op zo’n moment uitgenodigd om onze gevoelens te erkennen en onze serieuze, kritische en vanuit angst en controle gedreven denkbeelden los te laten. Er zit dan ook een enorme kracht in levenservaringen. Overgave aan het leven biedt een grote kans om het overlevingsgedrag achter ons te laten en voluit te leven, vanuit vertrouwen en overvloed. Ons hart wil niks liever dan weer stralen vanuit wie we werkelijk zijn, creëren vanuit oneindige mogelijkheden.

 

De grote vraag is: wie zijn we zonder alle denkbeelden over onszelf en de wereld om ons heen. Wie zijn we zonder de verworven kennis uit boeken en opleidingen? Wie zijn we zonder identificatie met onze functies, met onze bezittingen, zelfs zonder identificatie met onze rollen als ouder, partner, zoon of dochter en vriend? Wie zijn we zonder identificatie met ons fysieke lichaam en ons geslacht? Wie zijn we dan als er niks meer overblijft?

 

“Onze grootste angst is niet dat we onvolmaakt zijn. Onze grootste angst is dat we mateloos krachtig zijn. Het is ons licht, niet onze schaduw die ons het meest beangstigt” – Nelson Mandela

 

Hoe langer we oude pijn weg blijven stoppen, hoe meer ons lichaam gaat protesteren. Omdat ons lichaam reageert op alles wat we denken, voelen en doen, is het DE graadmeter of we in balans zijn of niet. Naast ons lichaam als boodschapper spiegelt onze buitenwereld ook hoe wij denken over en omgaan met onszelf. Het is een reflectie is van onze binnenwereld. Zo wordt er precies gespiegeld wat we nog verborgen houden. Zowel donkere als lichte kanten, zowel het gekwetste kind in ons als het pure oorspronkelijke kind in ons vol innerlijke wijsheid en speelsheid. Het opruimen van onze oude ballast brengt ons terug naar de essentie van wie we zijn, terug naar onze creatiekracht en levenslust. Dit heeft bovendien een zeer helend effect op de gehele wereld. Ik zie de vervuiling op onze aarde als fysieke manifestatie van onze collectieve innerlijke psychische vervuiling.

 

We kunnen hierbij veel leren van de natuur om ons heen. Ooit een boom gezien die zijn bladeren niet wilde loslaten in de winter, of een mus die zich vermomd als duif? Dit geldt tevens voor de kinderen in deze wereld, die nog dicht bij hun ware (boeddha) natuur staan. Met hun pure en lichte energie laten zij zich verwonderen door alles om hen heen. Ze nemen alles zoals het is, in het moment. Geen haast, gewoon ZIJN. Alle emoties mogen er volledig zijn, zonder enig oordeel. Laat het verleden los, vertrouw op de toekomst en leef NU, is hun boodschap. Daar gebeurt de magie. Kinderen vragen om een open en inspirerende leef- en leeromgeving, waarin ze ondersteund en gestimuleerd worden. Hierin kunnen zij hun unieke talenten en gaven ontdekken en leren zij vanuit hun authenticiteit hun passie te leven. Dit vraagt om een paradigma shift, een geheel nieuw beeld waarin een kind leert van binnenuit, van het leven zelf. Dit kan alleen als wij onszelf bevrijden van onze verouderde denkbeelden en ons verbinden met ons hart. Dit stelt ons in staat om echt te luisteren naar de behoeften van een kind.

 

Ik ben dankbaar voor alle hulp die op mijn pad is gekomen. Dit heeft mij geholpen om de balans te herstellen en uit de diepe donkere put te klimmen. Ik ben ook enorm dankbaar dat Deborah, mijn ouders en anderen de persoon zijn blijven zien achter het gedrag dat ik heb vertoond in de afgelopen jaren. Zij zijn altijd in mij blijven geloven. Ik ben ook meer dan dankbaar voor de stuwende kracht achter mijn ontwakingsproces, mijn dochters. Noa is er altijd bij, niet fysiek, maar ze neemt een grote plek in mijn hart in. Eline is met haar stralende verschijning een zonnetje in huis en Linde brengt een enorme pure en lichte energie mee.

 

Ik ben trots op wie ik ben en mag mijzelf weer laten zien zoals ik ben, ongeacht wat anderen zouden kunnen denken over mij. Ik kijk met veel vertrouwen naar de toekomst. Ik ben meer dan blij met de moedige stap die ik gezet heb om het roer flink om te gooien. Ik heb mijn goedbetaalde baan opgezegd en gekozen voor een totaal onbekende weg, wetende dat het de juiste keuze was. Het is zeker geen gemakkelijke weg, eerder een woud waarin geen pad loopt. Echter om mijn leven in te kleuren hoe ik dat wil, was deze stap nodig. Ondanks de weerstand, onzekerheid en angst, vanuit vertrouwen en overgave doen wat goed voelt voor mij. Ik zie het als groeipijn, die mij opent voor een betekenisvol leven vanuit mijn hart. Ik ervaar steeds weer dat de magie zit in de momenten dat ik mijn oude denkbeelden los durf te laten en zonder verwachting in het NU durf te zijn.

 

Ik heb ontdekt dat ik een passie heb voor het opruimen van de innerlijke vervuiling in deze wereld. Ik zie een geheelde wereld voor mij, een wereld zonder innerlijke en uiterlijke vervuiling, een wereld waarin iedereen leeft van binnenuit en trots is op wie hij/ zij is, een wereld vol vreugde, passie en verbinding. Inmiddels heb ik een eigen praktijk opgezet, gericht op het her verbinden met jezelf. Door het bevrijden van innerlijke blokkades en het herstel van het fysieke lichaam, herontdek je wie je werkelijk bent. Mentale en fysieke klachten verminderen en/ of verdwijnen, hoe meer je leeft vanuit je krachtige authentieke centrum. Het is telkens weer een cadeau voor mijzelf om dit te zien gebeuren. Ik voel mij nederig en dankbaar dat ik een bijdrage mag leveren aan het helingsproces van een ander. Ik combineer oeroude kennis met nieuwe technieken en inzichten, oude wijsheid in een modern jasje zeg maar. Ik vind humor en relativering hierbij erg belangrijk.

 

Ik geef Sensi behandelingen, Luisterkind afstemmingen op afstand en Lu Jong. Individuele en groepstrajecten zijn op aanvraag.

 

Ik nodig iedereen uit om je hart te openen, de pauw in jezelf te bevrijden en te stralen van binnenuit. Iedereen op deze aarde verdient een vreugdevol leven. Verspreid de pauwenenergie en laten we samen werken aan een wereld, met liefde en respect voor iedereen.

 

In verbinding, Dylan